W dzień Zwiastowania, po porze posiłku, o godzinie zwykłej uderzy się w wielki dzwon,
a w międzyczasie klerkowie zejdą się w kościele, a inni z nich w zakrystii się zebrawszy,
niech przygotują kapy i inne niezbędne rzeczy. A w rzeczonej zakrystii staną Maria, Elżbieta, Józef i Joachim przysposobieni, takoż diakon i subdiakon srebrem obłożone księgi niosący.
W chwili stosownej wyjdą oni z zakrystii procesję tworząc, a przejdą do miejsc im przygotowanych. Gdy ci odejdą, procesja do chrzcielnicy przejdzie, tu zaś chłopiec na sposób Anjoła Gabriela ubrany stać na stolcu będzie. Niechaj go w górę podźwigną i nawą boczną
w kościół poniosą ku schodom nieopodal prezbiterium. A klerkowie niechaj pośród kościoła stoją chór tworząc, gdy tym czasem diakon rozpoczyna śpiewać Ewangelię.

Czytanie świętej Ewangelii według Łukasza.

A miesiąca szóstego posłan jest Anjoł Gabriel od Boga do miasta Galilejskiego, któremu imię Nazaret, do Panny poślubionej mężowi, któremu było Józef, z domu Dawidowego, a imię Panny: Maria. I wszedłszy Anjoł do niej, rzekł:

Tedy Gabriel, przyklękając, palce dwa prawicy wzniesie, głosem donośnym tą antyfonę zacznie:

Anjoł: Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z tobą, Błogosławionaś ty między niewiastami!

Skończywszy antyfonę, diakon dalej Ewangelię zaśpiewa:

Która gdy usłyszała, zatrwożyła się na mowę jego i myśliła, jakie by to było pozdrowienie.
I rzekł jej Anjoł:

To skończywszy, Anjoł stojąc prawą dłoń otwartą całkiem podniesie i tą antyfonę rozpocznie:

Anjoł : Nie bój się, Maria, abowiem nalazłaś łaskę u Boga. Oto poczniesz w żywocie i porodzisz syna, a nazowiesz imię jego Jezus. Ten będzie wielki, a będzie zwan Synem Najwyższego
i da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego, i będzie królował w domu Jakubowym na wieki,
a królestwa jego nie będzie końca.

Skończywszy antyfonę, diakon dalsze zaśpiewa:

A Maria rzekła do Anjoła:

Co skończywszy, Maria donośnym głosem tak odpowie:

Maria: Jakoż się to stanie, gdyż męża nie znam?

Skończywszy antyfonę, diakon dalsze zaśpiewa:

A Anjoł odpowiedziawszy, rzekł jej:

I Anjoł teraz w te słowa zaczyna:

Anjoł: Posłuchaj Mario, Dziewico Chrystusowa: Duch Święty zstąpi na cię, a Moc Najwyższego zaćmi tobie. Przetoż i co się z ciebie narodzi Święte, będzie nazwano Synem Bożym. A oto Elżbieta, krewna twoja, i ona poczęła syna w starości swej, a ten miesiąc szósty jest onej, którą zową niepłodną, bo u Boga nie będzie żadne słowo niepodobne.

A doszedłszy do miejsca Spiritus Sanctus superveniet in , niech gołębica ukazaną będzie. Skończywszy te słowa, diakon dalsze śpiewa, aż do Dixit autem Maria ad angelum . To skończywszy, Maria podniesie się, i stojąc z ramiony otwartemi głosem donośnym zaśpiewa Ecce ancilla . Przed zakończeniem rzeczonej antyfony gołębica przybliży się, a Maria przyjmie ją, pod suknią ukrywszy. Antyfona:

Maria: Oto służebnica Pańska, niechaj mi się zstanie według słowa twego .

To zakończywszy, diakon dalsze zaśpiewa Ewangelii słowa:

A powstawszy Maria w onych dniach, poszła na góry z kwapieniem do miasta Judzkiego
i weszła w dom Zachariaszów, i pozdrowiła Elżbietę. I zstało się, skoro usłyszała Elżbieta pozdrowienie Maryjej, skoczyło dzieciątko w żywocie jej i napełniona jest Ducha Świętego Elżbieta, i zawołała głosem wielkim, i rzekła:

Tedy Maria miejsce swe opuści i ku miejscu Elżbiety i Joachima się uda. Obaj wspomogą Marię, jak napisane jest w Ewangelii. To uczyniwszy Elżbieta kolana zginając, ciało Marii rękoma obiema tuląc, głosem pokornym tą antyfonę rozpocznie:

Elżbieta: Błogosławionaś ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota twego!

Antyfonę skończywszy, podniesie się, i stojąc tą antyfonę rozpocznie:

Elżbieta: A skądże mnie to, że przyszła matka Pana mego do mnie? Abowiem oto jako zstał się głos pozdrowienia twego w uszach moich, skoczyło od radości dzieciątko w żywocie moim.
A błogosławionaś, któraś uwierzyła, abowiem spełni się to, coć jest powiedziano od Pana.

Skończywszy, diakon dalsze zaśpiewa:

I rzekła Maria

A Maria zwróciwszy się do ludu, głosem donośnym, w tonie ósmym trzy następujące wersy zaśpiewa:

Maria: Wielbi dusza moja Pana i rozradował się duch mój w Bogu, zbawicielu moim,
iż wejźrzał na niskość służebnice swojej.

To skończywszy, z organum wers jeden się odpowie, a chór dalej do końca zaśpiewa.
A to skończywszy, wszyscy do zakrystii powrócą.

Tłumaczenie fragmentów Ewangelii według św. Łukasza: X Jakub Wujek

strona główna | w górę >>>

O dramacie Ordo Annunziazione | Tekst dramatu Ordo Annunziazione