Miracula Sancti Nicolai to cykl czterech średniowiecznych dramatów zapisanych w XII wieku
na terenie Francji - w opactwie St. Benoit-sur-Loire. Opatrzone muzyką łacińskie teksty
dramatów opowiadają o cudach dokonanych przez św. Mikołaja i łaskach za jego wstawiennictwem
doznanych.
Święty Mikołaj był biskupem Miry Licejskiej w Azji mniejszej (dziś miejscowość
ta - Demre - znajduje się na terenie Turcji). Już za życia zasłynął jak dobroczyńca,
patron żeglarzy, macierzyństwa, opiekun sierot i panien, wspomożyciel niesłusznie oskarżonych.
Fikcja miesza się tu z rzeczywistością; liczne są opowieści o jego czynach i cudach.
Pierwszy dramat cyklu, Tres filiae, opowiada o biednym ojcu trzech córek,
których nie może wydać za mąż, nie mając pieniędzy na posag. Interwencja świętego chroni
córki przed hańbą i nierządem.
Następny obraz, to Iconia Sancti Nicolai - historia Żyda, który skrycie czcił św. Mikołaja,
jako strażnika swoich dóbr; wyruszając w podróż pozostawił go na straży swojego majątku.
Został jednak obrabowany - również i tu święty zainterweniował.
Dramat Tres clerici to historia trzech klerków; wędrownych studentów, którzy nocą w
gospodzie zostali zamordowani i obrabowani, a następnie za przyczyną świętego, przywróceni
do życia.
W końcu ostatni dramat - Filius Getronis opowiada historię chłopca porwanego przez
pogańskiego
króla, po roku w sposób cudowny przywróconego rodzicom.
Pierwowzory tych legend docierały
do Europy Zachodniej z Bizancjum jeszcze przed rokiem 1087, kiedy to normańscy kupcy z Bari
wykradli relikwie świętego i przenieśli je do swojego miasta, co dało początek szerzącemu się
gwałtownie kultowi jego osoby.
Święty Mikołaj był bardzo popularny w środowisku szkół katedralnych -
był opiekunem i patronem klerków wędrujących w poszukiwaniu wiedzy.
Oni to najprawdopodobniej są autorami, jak również wykonawcami i odbiorcami dramatów
o św. Mikołaju. Jedną z okazji do wystawiania tego i podobnych dramatów były tzw.
Dni Swobód Grudniowych, cztery dni, w czasie których średniowieczni klerkowie brali
we władanie szkołę. Mianowali spośród siebie władze - usuwając tymczasowo władze
oficjalne pod klucz - samodzielnie odprawiali oficja.
Premiera Cudów Świętego Mikołaja w interpretacji Scholi Teatru Węgajty miała miejsce
w okresie karnawałowym, ze względu na świąteczny i mieszany akademicko-ludowy
charakter dramatu. Odmienne w stosunku do poprzednich produkcji Scholi Teatru Węgajty
było wyprowadzenie dramatu z kościoła. Według źródeł historycznych dramat ten nie był
częścią liturgii, jakkolwiek mógł odbywać się w przestrzeniach katedry.
PREMIERA ODBYŁA SIĘ W RAMACH FESTIWALU "ATLANTYDA PÓŁNOCY 2006"
Projekt jest realizowany z pomocą finansową Unii Europejskiej w ramach Programu
Sąsiedztwa Litwa, Polska, Obwód Kaliningradzki Federacji Rosyjskiej
INTERREG IIIA
Kierownictwo artystyczne: Johann Wolfgang Niklaus
Scenariusz, oprawa muzyczna: Maciej Kazinski
Konsultacja teatralna, gesty: Anna Łopatowska
Analiza muzyczna rekopisu: Robert Pożarski
Scenografia, kostiumy: Małgorzata Dżygadło-Niklaus
Aranżacja pochodów, współpraca koncepcyjna: Jacek Hałas
Prowadzenie kapeli: Paweł Iwaszkiewicz
Kompozycja fanfar: Jarek Kordaczuk
Feretrony: Magdalena Schmidt-Góra
Pracownia krawiecka: Ewa Kaczynska
Pracownia stolarska: Marek Wojtkowski
Pracownia kowalska: Paweł Pękalski
Ms. Fleury (opactwo St. Benoit-sur-Loire), obecnie w bibliotece w Orleans,
Francja |
